നീലമിഴി

സൂര്യതേജസ്സലിഞ്ഞു തീരുമീയാഴിതന്‍

തീരത്തീമണല്‍ മെത്തയില്‍
മിഴികളില്‍ മിഴിനട്ടു കൈവിരല്‍
കോര്‍ത്തൊരുവാക്ക്പോലുമുരിയാടിടാതെ
നമ്മള്‍ പരസ്പരം പങ്കിട്ടെടുത്തൊരാ
പ്രണയലോലമാം സുന്ദരസന്ധ്യകള്‍

മിഴി ചിമ്മി നില്‍ക്കുമീ നക്ഷത്രജാലവും
ഇന്ദുപ്രകാശവുമറിയാതെ നിന്‍തനു
പുല്‍കി മയങ്ങിയ കുളിരാര്‍ന്നരാവുകള്‍
അറിയാതെ പറയാതെ വന്നെന്റെ
കരളിന്റെ കിളിവാതിലരികെ നീ പുഷ്പിച്ചു
നിന്നൊരാപകലുകള്‍രാത്രികള്‍

സ്വപ്നാടനത്തിലേതോയിരുള്‍വീണ
സത്രത്തിലേകാന്തമാത്രയില്‍
നിന്മിഴി ജാലകവാതില്‍ തുറന്നു നിന്‍
സ്വപ്നശയ്യാതലത്തിലര്‍പ്പിച്ച
പ്രണയവര്‍ണസൌഗന്ധികങ്ങള്‍
എത്രയെത്രവര്‍ണങ്ങള്‍ചാലിചെഴുതിനാം
നമ്മുടെ സ്വപ്നലോകങ്ങളില്‍മൃദുമന്ദഹാസഭംഗിയാല്‍
വിടരുന്ന നിന്‍ നീല മിഴികളില്‍ തെളിയുമാ
മാധുര്യമൂറും വര്‍ണചിത്രങ്ങള്‍

ഓര്‍ത്തിടാനേറെകൊതിയുള്ള മോഹന
സ്വപ്നമേ ഒരുവട്ടംകൂടിയെന്‍
കരളിന്റെ ജാലകം മെല്ലെ തുറന്നുനീ
വരികെന്നരികത്തിരുന്നു മൊഴിയുമോ
മിഴിയിണനനയാതെയലിയുമോയെന്നില്‍

മഴ

ചില നേരങ്ങളില്‍ ചില മഴകളെ
എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്
എന്റെ അലസനിമിഷങ്ങളില്‍
എന്റെ മുന്നില്‍ പെയ്യും മഴ
എനിക്കൊരു സുന്ദര നര്‍ത്തകിയാണ്

രാവിലെന്‍ ജാലക വാതില്‍
തുറന്നെന്നെ ശീതഹസ്തത്താല്‍
തഴുകിടും രാമഴയെന്‍ പ്രണയിനിയാണ്
തോരാതെ പെയ്യുന്ന രാക്ഷസ മഴകളെ
ഞാനൊട്ടും സ്നേഹിക്കുന്നില്ല
എങ്കിലും മഴയെനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്
ഭീതിയുടെ അതിരുവരെ കുളിരുമായ്
പെയ്യുമീ മഴകളെ

സ്വപ്നം @

കുളികഴിഞ്ഞീറനുടുതന്നു നീ
തുളസിത്തറയില്‍‍ ദീപം  
തെളിയിച്ചു കതിരോന്നുനുള്ളി
കൂന്തലില്‍‍ തിരുകിനടകൊണ്ട
നേരത്തിടംകണ്ണ് കൊണ്ടെന്നെ
കടാക്ഷിച്ചു തന്നൊരാ പുഞ്ചിരി പാല്‍മധുരമെന്നകതാരിലാകെ
തളിരിട്ടു  നിന്നതും
പകല്‍‍കിളി കൂട്ടങ്ങള്‍കലപില  
കൂട്ടി ചേകേറിടാന്‍ വെമ്പുമാസന്ധ്യയില്‍‍‍ 
തിരിയിട്ടു തെളിയിച്ച നെയ്‌വിളക്കിന്‍റെ
സ്വര്‍ണപ്രഭയില്‍‍‍  തിളങ്ങിടുമധര
ദ്വയങ്ങളാല്‍‍‍ നാമ മന്ത്രങ്ങളെ ചൊല്ലിയെന്‍
ഹൃത്തടം  നിറയെ  നീ ഭക്തിതന്നാനന്ദ
സംഗീതധാരയായ്  പെയ്തുനിറഞ്ഞതും

രാവിലെന്‍ ശയ്യാതലതിലന്നു  
ശ്വേതപുഷ്പങ്ങള്‍ ചൂടി
വ്രീളാവിവശയായ്‌  ജാലക
തിരശീലയില്‍‍‍ നഖചിത്രമെഴുതി
യിന്ദു ബിംബത്തിലെന്തോതിരഞ്ഞു    
മൃദുമന്ദസ്മേരവദനയായെന്‍റെ
പ്രണയമോഹങ്ങളുണര്‍ത്തിടാന്‍ 
പുഷ്പശയ്യയോരുക്കി നീ നിന്നതും

പ്രണയാഗ്നിയായെന്‍റെ  സിരകളില്‍‍‍  ‍
ഒഴുകിയെന്നകതാരിലന്നു നീ
പുഷ്പിച്ചു നിന്നതും
ഉന്മാദഗാന്ധിയാമാലിംഗനങ്ങളാല്‍‍‍  
നിന്നിലേക്കന്നു ഞാന്‍  പുതുമഴ  
തുള്ളിയായ്  ഇറ്റിറ്റു വീണതും

സ്വപ്നസഞ്ചാരതിലേതോ 
മധുരമാത്രയില്‍‍‍  കണ്ടൊരാ  
വര്‍ണചിത്രങ്ങള്‍ മാത്രമെന്നറിയവെ 
അറിയാതെ  ഞാനോന്നു  തേങ്ങിയോ
എന്നില്‍‍‍‍ നിന്നെന്നോ ചിറകടിച്ചകലേക്ക് 
പോയോരാപക്ഷിക്ക് വേണ്ടി

ഭയം

ഭയം എന്നെ ദൈവത്തോട് ചേര്‍ത്തുവച്ചു
ദൈവം എന്നെ മതത്തോടും
മതമെന്നെ വാളിനോടും
വാളെന്നെ ഭയത്തോടും ചേര്‍ത്തുവച്ചു

Parayatha Kaaryam

നിന്നോടെനിക്കുള്ള പ്രണയം
പറയുവാനറിയാതെ മൌനിയായ്
നിന്‍ നിഴല്‍ നോക്കി ഞാന്‍ നിന്നു
നെല്‍ച്ചെടി തുമ്പില്‍ തിരമാല നെയ്തു
ദൂരെക്കൊഴുകുന്ന മാരുതനോടിന്നു ഞാന്‍
നിന്നോടെനിക്കുള്ള പ്രണയം പറഞ്ഞു
ചിത്രശലഭങ്ങള്‍ കാണാതെ പൂവിന്റെയുള്ളിലെ
തേന്തുള്ളി നിന്ച്ചുണ്ടിനായ് ഞാന്‍ കരുതിവച്ചു
സായാഹ്ന സൌമ്യ സൂര്യരശ്മിതന്‍
ചെമ്പട്ട് ചേല ഞാന്‍ നിന്നോടോതുള്ള
പ്രണയ മാത്രകള്‍ക്കായ്‌ നെയ്തുവച്ചു
എങ്കിലും
നിന്നോടുമാത്രമെന്‍ പ്രണയം
പറയുവാനാകാതെ യാത്രയാകുന്നു ഞാന്‍

Apsaras

ശലഭ ചിറകുകള്‍ വീശി ഞാന്‍ ചേക്കെറിടട്ടെ
നീയറിയാതെ നിന്‍ സ്വപ്ന ശിഖരങ്ങളില്‍
കാതില്‍ കിന്നാരമോരോന്നു ചൊല്ലുവാന്‍
ദുഖങ്ങള്‍ ഒന്നുമേ പങ്കിട്ടെടുക്കാതെ
ആനന്ദ മാത്രകള്‍പങ്കിട്ടെടുത്തിടാന്‍
ഓര്‍ക്കാന്‍ മറന്നിടാന്‍ നമ്മുടെ
ഉള്ളിലെ സങ്കടതുണ്ടുകള്‍
പ്രണയമൊരു അഗ്നി പ്രവാഹമായ്
സ്വപ്നസിരകളില്‍ ഒഴുകുന്ന സൌന്ദര്യലഹരിയില്‍
കത്തി പടര്‍ന്നു ജ്വലിക്കുന്ന നിന്നുടെ
ഹൃദയ മേളത്തിന്നു നിശ്വാസതാളമായ്
ഇറ്റിറ്റു വീണങ്ങലിയുവാന്‍
എന്റെയീ വര്‍ണചിറകിന്റെ ഭംഗിയാല്‍
നിന്‍മനോ ജാലകവാതില്‍ ഞാന്‍ ചാരിടാം
അപ്സര സുന്ദരി നീ എന്റെ വര്‍ണ
ചിറകുകള്‍ നുള്ളി മാറ്റും വരെ

ഗുരുദേവന്‍

അവനവന്‍ ആത്മസുഖത്തിന്നായ് ആചരിചീടുന്നവ
അപരന്നും സുഖത്തിന്നായ് വന്നീടണം
ഈശ്വര വിശ്വാസികളായ എല്ലാ മനുഷ്യരും
ഈശ്വര കാരുണ്യത്തിനായി കൈനീട്ടി
ലക്ഷ്യ പ്രപ്തിക്കായി ഓരോ വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു
ഈശ്വര സക്ഷാത്കാരത്തിലേക്കുള്ള ഏതു മാര്‍ഗവും
ബുദ്ധിമുട്ട് ഏറിയതും കഠിന പരിശ്രമം
ആവശ്യപെടുന്നതും ആകുന്നു
ബുദ്ധന്‍ പറഞ്ഞ വഴികളും ക്രിസ്തു പറഞ്ഞ വഴികളും
നബി പറഞ്ഞ വഴികളും കൃഷ്ണോപദേശങ്ങളും
ഒരു ലക്ഷ്യത്തില്‍ എത്തുവാനുള്ള പല വഴികള്‍
മാത്രമാകുന്നു
അവരാരും ഈശ്വരനെ പങ്കിട്ടെടുക്കുവാന്‍
ഉപദേശിച്ചവര്‍ അല്ല എങ്കിലും നിഷേധികളായ
പിന്മുറക്കാരായ നമ്മള്‍ ഈശ്വരനെ പങ്കിട്ടെടുത്തിരിക്കുന്നു
ഞങളുടെ ദൈവം അവരുടെ ദൈവം എന്ന സങ്കല്പത്തിലേക്ക്
നമ്മളുടെ ഈശ്വര ചിന്ത ചെറുതായിരിക്കുന്നു
നമ്മള്‍ ഈശ്വരസക്ഷാത്കാരത്തിലേക്കുള്ള വഴിയായി
കരുതി ചെയ്യുന്ന മത പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍
ഈശ്വരനെ തേടുന്നവരെ ഹനിക്കുകയാണ്
നാം നമ്മുടെ മുക്തിക്കായി ചെയ്യുന്ന ഏതോരു
പ്രവര്‍ത്തിയും മറ്റൊരുവന്റെയും കൂടി
മുക്തിക്കു കാരണമായ്‌ വരേണം
അത്രയും ഇല്ലെങ്കില്‍ പോലും മറ്റൊരുവന്റെ
വിനാശത്തിനു കാരണമായി തീരാതെ എങ്കിലും
വന്നെങ്കില്‍